αυτόνομη συλλογή ποιημάτων με πρωταρχική επιδίωξη την αναζήτηση της χειρωνακτικής εργασίας μιας μη παγιωμένης ποίησης

Τρίτη, 25 Μαρτίου 2014

μη μου το κάνεις αυτό

 πόσο με σκέφτεσαι 
με βάση τη διάμετρο του κύκλου 
που έχει κάνει το τσιγάρο σου
πάνω στο θαλασσί σεντόνι σου;


πέρασες απ' τη πόλη μου για λίγες ώρες και μου έστειλες μήνυμα στο κινητό να βρεθούμε στο παλιό καφέ, δε σε κατηγορώ για το θράσος σου, κι αλήθεια θα ερχόμουν αν άντεχα να σε αποχαιρετήσω για δεύτερη φορά στη ζωή μου, όπως τότε που έβλεπα το σώμα σου να απομακρύνεται και παρακάλαγα από μέσα μου να γυρίσεις λίγο το κεφάλι και δεν το γύρισες μέχρι που σε είδα κουκίδα, μικρότερη από μια τρύπα στο σεντόνι από τσιγάρο, κι έτσι έβαλες τελεία στη ζωή μου, κι ούτε που αναρωτήθηκες δυο χρόνια τι απέγινα, θα ερχόμουν αν άντεχα την αδικία εμένα να λυγίζουν τα γόνατά μου κι εσύ απλά να ξεμακραίνεις ανάλαφρα, χωρίς καν να βηματίζεις λες και κάποιος κρυφός μουσώνας σε φυσούσε στη πλάτη, όπως παρασύρει η θάλασσα μια μπάλα θαλάσσης που φούσκωσα με τις ανάσες μου, θα ερχόμουν αν άντεχα να ξέρω ότι είμαι υποδεέστερος αλλά δεν το αντέχω ζητώ συγνώμη, δεν μπορώ να ξανακυλήσω στη θλίψη και στη ξεφτίλα, είμαι καλά μακρυά σου και εκεί θα φροντίσω να μείνω, ξέρεις κάτι; μη φύγεις έρχομαι για να γευτώ την ήττα δε θα κάτσω εδώ να νικήσω χωρίς να το ξέρεις, σε παρακαλώ περίμενέ, συγνώμη, μείνει εκεί, μη μου το κάνεις αυτό




Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου